Archief - juni 2016

Oranje ook niet op IPC EK Atletiek in Grosseto

IMG_2511

Het IPC EK Atletiek in het Italiaanse Grosseto is begonnen, de eerste wereldrecords zijn verbroken en alle wereldtoppers die het continent Europa verschijnen aan de start.Marie Amelie Le Fur, Jonnie Peacock, Maria Lyle, Vanessa Low, Margarita Goncharova en de grootste van allemaal Markus Rehm gaan de komende dagen voor de Europese titel. Grote afwezigen in Italië zijn de oranje shirts van het Nederlands team. Een gemiste kans?

Lees meer

98 dagen tot Rio 2016: De Massagetafel

IMG_0238 2

Over 98 dagen beginnen de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro. Daarom blik ik via verhalen uit mijn archief terug op de vorige Paralympics in Londen 2012 en andere paralympische topsportmomenten uit de laatste jaren. Vandaag: De Massagetafel.

De massagetafel was een vast onderdeel in sportprogramma’s Sportpaleis de Jong en later Holland Sport, beide gepresenteerd door de best geklede Nederlandse televisiepersoonlijkheid Wilfried de Jong. In de rubriek de massagetafel ontving de presentator veelal geblesseerde sporters, die op de tafel werden gevraagd naar de geschiedenis van de blessure. Zowel de opmaat naar de lichamelijke ongemak als de slepende nasleep van een in veel gevallen lange revalidatie passeerde de revue. Nu lag ikzelf op de massagetafel, niet bij de kale presentator, maar op tafel in een massagesalon net buiten het perscentrum van het Olympic Park in Londen.

Niet dat ik geblesseerd was geraakt bij het schrijven van een van mijn stukjes of achtergrondverhalen, maar van enige zwaar overspannen spieren was na een aantal dagen flink door schrijven spraken geworden. Spieren die het tijdens de eerste helft van de Paralympics zwaar te verduren hebben gehad. Alhoewel pers door de klassieke London-bus over het park worden gereden van venue naar venue, blijven er voor de schrijvende en fotograferende pers voldoende kilometers over om op dagelijkse basis te lopen.

Naast de te lopen kilometers worden journalistieke allrounders, zoals ik ,geconfronteerd met grote mate van druk om op tijd van onderdeel naar onderdeel te reizen en een plekje te veroveren op de perstribune van de desbetreffende venue. Tijdens de nu al historische Paralympics van Londen de plek voor het beste uitzicht, zeker in het met tachtigduizend toeschouwers dagelijks uitverkochte Olympic Stadium. Niet alleen het sporten moet een feest zijn onder het toeziend oog van zo veel mensen, ook het schrijven in een dergelijke ambiance is een waar festijn.

Een inspirerend festijn met een bulkvrachtwagen aan indrukken, waar zelfs niet de beste virusscanner voor computers tegen op kan. De tribune voor stukjesschrijvers grenst zelfs aan de atletiekbaan, waardoor de sportieve spanning op de baan beter voelbaar is dan ooit. Kortom een verzameling indrukken die een hoop inspiratie bieden, maar tegelijkertijd goederenwagons met energie kosten omdat je sprong, worp of sprint wilt missen.

Toch zijn het niet alleen de sporters die zich in het zweet moeten werken voor een topprestatie, ook van journalisten wordt een flinke dosis sportieve inzet verlangd. Zo heb ik in de afgelopen dagen verschillende paralympische records traplopen in de boeken gelopen, om zo snel mogelijk van de perstribune naar de mixed zone, het gebied waar sporters en journalisten elkaar direct na het sporten treffen voor interviews, te komen. Processen die stuk voor stuk een optimale mentale en fysieke mind-set vereisen. Een massage is dan ook geen onoverbodige luxe, maar pure noodzaak of zoals mijn masseur het verwoorden. ‘Eigenlijk zou je de loterij moeten winnen en vierentwintig uur per dag een masseur bij je hebben, want je zit helemaal vast.’ De Britse loterijen die met vele miljoenen gevuld is heb ik nog niet gewonnen, maar een regular in de salon ben ik inmiddels wel.